|
La faccia d'el me nonu
La, sul cumò de la mama, stampada su la foto, tacada a la Maria Bambina, gh'è la faccia d'el me nonu. Faccia de paisàn, pièna de rugh ch'el par appena passaa un araa, o un camp appena regulzaa, ma quant te tiravi i barbìis su la tua faccia se stampava un surrìs, ch'el dislenguava toeucc i rugh e la pareva la faccia d'un bagajen, dumè, per fà piesè al tò neuden Seri ancamò piscinen quant t'hoo vest per l'ultima volta, ma me regordi ben la tua faccia. Faccia che raccunta tutta una vita, dal sô e dai fadigh cunsumada, da doo guerri segnada. Faccia stracca, ma pièna de sudisfazion cum'è toeuc i vègg de la tua generazion.
La poesia della settimana è di Enrico Sala
|